[ ΠΑΝΩ ]
Εισαγωγή
|
[ ΠΑΝΩ ]
Εισαγωγή
|
Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη συζήτηση αμέσως ή εμμέσως για την ταυτότητα του νέου Ελληνισμού και την σχέση της με την ταυτότητα του κατοίκου της Ρωμαϊκής ή Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Όταν κάνουμε λόγο για ταυτότητα δεν εννοούμε τα στοιχεία τα οποία θα περιέχη η νέα αστυνομική ταυτότητα του Έλληνα ή η ηλεκτρονική ταυτότητα, αλλά εννοούμε τα στοιχεία που συγκροτούν την υπόσταση του Γένους μας. Πρέπει δε να πούμε ότι διατυπώνονται διάφορες απόψεις πάνω στο θέμα αυτό. Από την μια μεριά υπάρχουν νεοέλληνες που αισθάνονται Ευρωπαίοι σε όλες τις εκδηλώσεις τους, και από την άλλη υπάρχουν νεοέλληνες που αισθάνονται ότι έχουν μια πνευματική υποδομή που διαφέρει σαφώς από αυτήν που επικρατεί σήμερα στην "άρχουσα" τάξη της Ευρώπης.
Το πρόβλημα αυτό δεν είναι σημερινό, αφού παρατηρήθηκε σε πολλούς αιώνες. Πρόκειται βασικά για διαφορετική στάση ζωής, όπως φαίνεται στην διάσταση απόψεων μεταξύ των ορθολογιστών- στοχαστών θεολόγων και των ησυχαστών θεολόγων της Ορθοδόξου Παραδόσεως. Μπορούμε να σχηματοποιήσουμε την διαφορά αυτή με τους όρους Ρωμηοσύνη και Φραγκοσύνη.
Φυσικά, όταν κάνουμε λόγο για Ρωμηοσύνη, δεν πρέπει να την εννοούμε ιδεολογικά και εθνικιστικά. Πέρα από την αναφορά στα ιστορικά πλαίσια του όρου, η Ρωμηοσύνη είναι τρόπος ζωής, διακρίνεται για την Ορθοδοξία, την ελληνιστική παράδοση και την πολυεθνικότητα. Αυτό ακριβώς βιώθηκε, με διαφορετικούς τρόπους, κατά την διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και κατά την διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας. Ρωμηοσύνη, τελικά, είναι η αυθεντική και ρεαλιστική αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζωής και του θανάτου. Ρωμηοί είναι όσοι, εμπνεόμενοι από την Χάρη του Θεού, αγαπούν ειλικρινά και θυσιαστικά, υπομένουν στις δοκιμασίες της ζωής, ευγνωμονούν και ευχαριστούν τον Θεό, έχουν προσευχητική ύπαρξη, αφού από τα έγκατα της υπάρξεώς τους βγαίνει αβίαστα και αυθόρμητα το "δόξα σοι ο Θεός", ξέρουν να συγχωρούν και να ευεργετούν και τους μεγαλύτερους εχθρούς, είναι ταπεινοί, μέσα από τον αγώνα του θυμικού της ψυχής, για να παραμένουν στην τάξη των θεουμένων.
Το παρόν βιβλίο δεν έχει σκοπό να παρουσιάση όλο το περιεχόμενο του θέματος "Ρωμηοί σε Ανατολή και Δύση", αλλά απλώς αποσπασματικά και κάπως αδέξια να εξαγάγη μερικά ατόφια ψύγματα χρυσού, από τον θησαυρό του αγίου όρους της Ρωμηοσύνης, που βιώνεται μέχρι και σήμερα από
πολλούς ανθρώπους. Τελικά αυτές οι πλάκες χρυσού είναι ο πλούτος και η δύναμη του Έθνους μας. Η απώλεια τους θα καταστρέψη όχι απλώς την εθνική οικονομία, αλλά κυρίως την εθνική ταυτότητά μας, και αυτό θα είναι εθνική τραγωδία.
Στην πρώτη έκδοση που έγινε το 1993 το βιβλίο αποτελούνταν από πέντε κεφάλαια τα οποία στην πραγματικότητα ήταν πέντε ομιλίες που είχαν γίνει εκείνον τον καιρό. Στην δεύτερη όμως έκδοση θεωρήθηκε σκόπιμο να προστεθούν άλλα έξι κεφάλαια τα οποία παρουσιάζουν και άλλες ενδιαφέρουσες πλευρές του κεντρικού θέματος του βιβλίου. Φυσικά και τα νέα κεφάλαια είναι καρπός ποιμαντικής διακονίας, αφού δόθηκαν συγκεκριμένες ευκαιρίες για την διαπραγμάτευση και παρουσίασή τους. Έτσι το βιβλίο παρουσιάζεται σε νέα μορφή, νέο σχήμα και βέβαια με πλουσιότερο περιεχόμενο.
Τονίσαμε και στην αρχή της εισαγωγής ότι όσα περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό δεν είναι ολοκληρωμένα και τέλεια, δεν εξαντλούν, δηλαδή, όλες τις πλευρές του μεγάλου αυτού θέματος, αλλά είναι ένα μετάλλευμα χρυσού, που βγήκε κάπως αδέξια, και που οπωσδήποτε χρήζει μεγαλύτερης επεξεργασίας. Πάντως υποδεικνύει ένα στόχο και προσανατολίζει την σκέψη του αναγνώστου σ’ ένα τρόπο ζωής, όπου δεν υπάρχει θάνατος.
Έγραφα
+ Ο Ναυπάκτου και αγ. Βλασίου Ιερόθεος
|
|
