Κυριακή Ι´ Λουκᾶ, ἡ θεραπεία τῆς συγκύπτουσας γυναίκας

Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα

Κυριακή Ι´ Λουκᾶ (Λουκ. ιγ´, 10-17)

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἦν διδάσκων ὁ Ἰησοῦς ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παν­τελές. ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀ­­­σθενείας σου· καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖ­ρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββά­­τ­­ῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζε­­­σθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύ­εσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου. ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκρι­τά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀ­πὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτί­ζει; ταύτην δέ, θυγατέρα Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆ­ναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέ­ρᾳ τοῦ σαββάτου; καὶ ταῦτα λέγον­τος αὐτοῦ κατῃσχύνον­το πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδό­ξοις τοῖς γινομένοις ὑπ᾿ αὐτοῦ.


Σάββατο καί σαββατισμός

«...ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ Σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς ἔλεγε τῷ ὄχλῳ. Ἕξ ἡμέραι εἰσιν, ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε καί μή τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου» (Λουκ. ιγ´, 14)

 

Ἡ ὑπόμνηση τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου ἀπό τόν ἀρχισυνάγωγο στόν λαό (Λουκ. ιγ', 14) φαίνεται ἐκ πρώτης ὄψεως «νόμιμη», ἀλλά στήν πραγματικότητα εἶναι «παράνομη», γιατί ὁ τρόπος καί ὁ χρόνος τῆς διδασκαλίας δείχνουν ὅτι ὑπάρχει ἐμπάθεια, ζήλεια, ἔλλειψη ἀγάπης καί ἑπομένως τέλεια ἄγνοια τοῦ σκοποῦ τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου. Ὁ Χριστός, πού εἶναι ἡ ἐνυπόστατη Ἀλήθεια ξεσκέπασε τήν ὑποκρισία τοῦ ἀρχισυναγώγου καί μᾶς ἔδωσε ἕνα παράδειγμα (στά τόσα πολλά) τῆς διακριβώσεως τῆς διαφορᾶς μεταξύ τῆς τυπολατρείας καί τῆς οὐσίας τοῦ Νόμου.

* * *

   

Παράδειγμα τῆς καταχρήσεως τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἀρχισυνάγωγος τῆς σχετικῆς περικοπῆς (Λουκ. ιγ', 10-17).

 Τήν στιγμή πού ἡ συγκύπτουσα γυναίκα μετά τήν θεραπεία δόξαζε τόν Θεό, ὁ ἀρχισυνάγωγος ἀγανακτοῦσε. Σάν διδάσκαλος τοῦ λαοῦ θέλησε τότε νά τοῦ ὑπενθυμίση τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ ὅτι πρέπει τό Σάββατο νά μήν ἐργάζεται, ἀλλά νά λατρεύη τόν Θεό.

 Καί ἡ μέν ἐντολή εἶναι ὀρθή, ἀλλά ὁ τρόπος καί ὁ χρόνος ὑπενθυμίσεως εἶναι ἄσχημος. Ὁ ἀρχισυνάγωγος χρησιμοποίησε τόν Νόμο τοῦ Θεοῦ ἀπό φθόνο. Γι᾿ αὐτό καί ὁ Κύριος τόν ξεσκέπασε λέγοντας: «Ὑποκριτά». Μέ ἄλλα λόγια: «Θεατρίνε, πού, ἐνῶ εἶσαι ἐσωτερικά ἄρρωστος, παρουσιάζεσαι σάν διδάσκαλος τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ».

 Ὅμως δέν εἶναι ἡ πρώτη φορά πού ἐμπαθεῖς ἄνθρωποι ἔφθασαν στό σημεῖο νά χρησιμοποιήσουν τό Εὐαγγέλιο γιά νά ἐπιτύχουν τά ἄνομα σχέδιά τους. Ἐγωπαθεῖς χρησιμοποιοῦν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ γιά νά προβληθοῦν. Διεστραμμένοι ἐσωτερικά καί ἀνυπάκουοι στήν Ἐκκλησία τόν παρερμηνεύουν. Ἔτσι, δημιουργοῦνται αἱρέσεις καί ἄλλες ἀτομικές εὐσεβιστικές θεωρίες πού ταράσσουν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ἡ καρδιά εἶναι ἀκάθαρτη, δέν μπορεῖ νά ἑρμηνεύση σωστά τόν θεῖο λόγο. Γιατί, μόνον ἡ καθαρή καρδιά τόν παρουσιάζει γνήσια. Αὐτή μόνο τόν ἀντιλαμβάνεται. Τό Εὐαγγέλιο γράφτηκε μέ τόν φωτισμό τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἐκεῖνοι πού ἔχουν Ἅγιο Πνεῦμα μποροῦν νά τό προσεγγίσουν καί νά τό ἑρμηνεύσουν ἀλάνθαστα. Αὐτοί μόνον μποροῦν νά δοῦν τό πνεῦμα τοῦ νόμου ἤ ὅπως λέγει ὁ Μέγας Ἀθανάσιος, τόν νοῦ τοῦ νόμου.

 Αὐτά σημαίνουν ὅτι πρέπει νά ἐπιδιώκουμε ὅλοι μας τήν κάθαρση τῆς καρδιᾶς. Ἡ καθαρή καρδιά μπορεῖ νά δῆ τόν Θεό καί τήν Χάρη Του πού βρίσκεται σέ κάθε ἐντολή πού Ἐκεῖνος ἔδωσε. Οἱ Πατέρες εἶπαν ὅτι ἡ μελέτη τοῦ θείου λόγου μέ καθαρή καρδιά εἶναι ἕνα εἶδος θεωρίας. Βλέπει κανείς τήν ἀγάπη καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἡ κάθαρση αὐτή γίνεται μέ τήν φωτιστική ἐνέργεια τῶν μυστηρίων καί τῆς μετανοίας. Πρέπει νά ξέρουμε ὅτι μέσα στήν Ἐκκλησία δέν μαθαίνουμε πῶς σώζονται οἱ ἄλλοι, ἀλλά πῶς ἐμεῖς σωζόμαστε. Ὅταν καθαριζόμαστε, τότε ἐκκλησιαστικοποιούμαστε καί ἄρα μποροῦμε νά ἑρμηνεύσουμε τήν Ἁγία Γραφή, ὅπως ἡ Ἐκκλησία τό κάνει.

 Ἀκόμη, πρέπει νά στηριζόμαστε στούς ἁγίους Πατέρες μας. Ἡ ζωή καί ἡ διδασκαλία τους νά εἶναι καθοδηγός τῆς ζωῆς μας. Αὐτοί ἔγιναν δοχεῖα τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ἔζησαν τήν Παράδοση, φωτίσθηκαν ἀπό τήν Ἁγία Τριάδα. Χωρίς τήν βοήθεια τῶν ἁγίων Πατέρων ἡ Ἁγία Γραφή παρερμηνεύεται καί δέν βοηθᾶ τόν ἄνθρωπο νά σωθῆ. Χωρίς τήν βοήθεια τῶν ἁγίων Πατέρων, ὅσο ἔξυπνοι κι ἄν εἴμαστε, γινόμαστε ὑποκριτές σάν τόν ἀρχισυνάγωγο.

ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο Ὅσοι Πιστοί



Προφίλ

Οἱ ἐκδόσεις τῆς γυναικείας Ἱερᾶς Μονῆς Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας) ἀπό τό 1982 ἐκδίδουν καί διακινοῦν σέ ὅλο τόν κόσμο τά βιβλία τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ ἱδρυτής καί πνευματικός πατέρας τῆς ἀδελφότητος.

Μάθετε περισσότερα...

banks
Login-iconLogin
active³ 5.5 · IPS κατασκευή E-shop · Όροι χρήσης